Column AID: ‘Met kiendjes is grootheidswaan weg’

De 17-jarige Bram van Driel uit Gendt gaat Voeding en Gezondheid studeren in Wageningen. Tijdens de Algemene Introductie Dagen (AID) schrijft hij dagelijks een column.

Wat voelden we ons volwassen het afgelopen jaar. In de aula pochten we over onze avonturen tijdens de rijlessen. Wanneer we geslaagd waren voor het praktijkexamen vermeldden we dit braaf op Facebook, wat vervolgens veel vind-ik-leuks opleverde.

Velen vierden verheugd hun 18e verjaardag en mochten na een lange periode van onthouding weer legaal alcohol drinken. Met vierkante hoedjes op het hoofd en ons diploma onder de arm paradeerden we na de diploma-uitreiking trots door de school.

Met minachting keken we de laatste schooldag neer op de eersteklassers, die dit jaar het summum van kleinheid hadden bereikt. Op examenreis gingen we, naar verre oorden. Ja, dat waren de tijden. De wereld stond voor ons open, eindelijk waren we volwassen!

De komende week zal dit euforische gevoel de grond in geboord worden. Tijdens de introductieweek van de universiteit zal men ons hardhandig met de neus op het feit drukken dat we opnieuw de jongste zijn, dat we weer onderaan de ladder moeten beginnen.

In Wageningen blijkt dit al uit de koosnaampjes die ze voor ons verzonnen hebben. ‘Kiendjes’, noemen ze ons. We worden verdeeld over groepen van ongeveer acht ‘broertjes en zusjes’. Elke groep krijgt twee mentoren uit hogere jaren, die we moeten aanspreken met ‘papa’ of ‘mama’. Weg grootheidswaanzin. Desillusie.

Vandaag begint het proces. De lange nachten, het bier, de brunches, de kroegentochten en de katers, we zullen het allemaal doorstaan. Een vliegende start, daar draait het om. Introductie, wij zijn er klaar voor!