Investeren in jezelf

Worteluibleekselderij

“Give a man a fish and you feed him for a day. Teach a man to fish and you feed him for a lifetime.” – Chinees gezegde

Op de foto zijn drie dingen te zien: een koksmes, een soffritto en een gigantische houten snijplank. Een soffritto is een mengsel van fijngesneden aromatische groenten, een bouwsteen in de keuken, het fundament onder sauzen, soepen en stoofschotels. Het koksmes staat symbool voor jou. Over de snijplank ga ik het vandaag niet hebben.

Hoe kun je een mens nu vergelijken met een koksmes? Nou, een mes kan scherp of bot zijn. Een kok die met een bot mes werkt zal heel lang nodig hebben om al zijn groenten te snijden. Bovendien heeft hij ook een veel grotere kans om in zijn vingers te snijden. Hij is een beetje gefrustreerd en kijkt jaloers naar de kok die een scherp mes gebruikt. Die is namelijk zo klaar met het snijden van de groenten. Na een tijdje vraagt de kok met het botte mes de ander naar zijn geheim. “Waarom ik zo snel ben vraag je? Heel eenvoudig, ik neem de tijd om mijn mes te slijpen.” De kok met het botte mes snapt het niet. “Maar dan ben ik nog langer bezig, ik maak nu al zulke lange dagen!”

De moraal van het verhaal is dus dat je het mes moet slijpen. Als mens doe je dit door voor jezelf te zorgen op fysiek, mentaal, emotioneel en spiritueel vlak. Dit principe is één van de zeven peilers die Stephen Covey beschrijft in zijn persoonlijke-groei-bijbel “The seven habits of highly effective people”. Het is het fundament onder alle andere peilers. Zonder een scherp mes kom je nergens als kok.

Voordat ik zelfs maar gehoord had van Het Boek Van Stephen Covey heb ik mezelf voorgenomen om mijn tijd nuttig te gebruiken. Dit betekende niet dat ik nooit meer iets leuks deed of dat ik strakke tijdschema’s maakte, maar wel dat ik investeerde in mezelf. Het komt erop neer dat je dingen doet die jou tot een beter mens met meer vaardigheden en kennis maken, in plaats van dingen te doen die je op korte termijn bevrediging geven. Dit klinkt vaag, dus geef ik twee voorbeelden. In plaats van computerspelletjes te spelen leerde ik mezelf koken of las ik goede boeken. In plaats van een stroopwafel te eten at ik een appel.

“Gatver, dat klinkt echt als een saai kutleven!” – De Antibram

Tsja, dat is een zeer goed tegenargument waar ik niet veel tegenin kan brengen. De vraag is alleen hoe je jezelf over twintig jaar wilt zien: als een veertiger met een hangbuik en een aantal welvaartsziekten, die helemaal niets kan, of als een fitte, gespierde veertiger met het lichaam van Brad Pitt in Fight Club, die snapt hoe de wereld in elkaar zit.* Wil je iemand zijn die zich niet kan concentreren en zich met moeite door het leven sleept, of wil je iemand zijn die door het leven zweeft en zijn to-do-lijst in no time heeft afgewerkt?

Doordat ik mezelf heb leren koken bespaar ik nu veel geld op boodschappen, kan ik anderen blij maken met lekker eten en voed ik mijn lichaam met precies die stoffen die het nodig heeft om optimaal te functioneren. Het gaat hier om bewust je leven leiden. Je staat stil bij wat je consumeert, je bent je bewust van de invloed van je gedrag op je gezondheid en die van de wereld om je heen. Je kiest zelf hoe je je leven leidt en geeft die taak niet uit handen aan de marketingindustrie. Je geeft nu niet toe aan verleidingen, om over een aantal jaar de vruchten hiervan te plukken.

Blijf je de groenten snijden met dat botte mes, of neem je de tijd om het even te slijpen?

*In dit specifieke geval heb ik het natuurlijk over een jongen van ongeveer twintig jaar die zich afvraagt hoe hij moet leven. Voor andere geslachten en leeftijden mag u zelf een voorbeeld verzinnen.

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *