Overgave aan het leven

IMG_4862

De één doet voor haar lol een extra vak. De ander werkt thuis aan organische chemie omdat het tempo van de werkcolleges te laag ligt. Een lange kerel houdt zich naast topsport ook nog bezig met een studie. Iedereen is het erover eens dat de vragen op de tentamens veel te makkelijk zijn. Welkom bij het Honours programma van de universiteit.

Vandaag lunchen we samen met het groepje. We praten over vakken, talen en natuurlijk over 1493 van Charles Mann. Ik proef mijn eigen enthousiasme wanneer iemand vertelt over zijn leeservaringen. Het feit dat de indianen wellicht de kleine ijstijd in de middeleeuwen hebben veroorzaakt door massaal het loodje te leggen na de confrontatie met Europese endemische ziekten, ís ook mega fascinerend.

Op een bepaald punt vind je gelijkgestemden. Zolang je radar goed afgesteld is, kun je ervan uitgaan dat het wel een keer goed komt. Eerst vervulde een groep zoekende boeddhisten mijn spirituele behoeften, nu staat het Honours Programme met haar aanhang klaar om mij mentaal te verzadigen. Mijn lichaam krijgt dankzij mijn interesse in gezondheid alles wat het nodig heeft. Fijn, voedend sociaal contact vond ik niet door te zoeken, toen ik stopte met zoeken vond ik het overal. En nu ben ik gelukkig.

Of toch niet? Wat is geluk? De verzadiging van je behoeften? Het pad van zelfontwikkeling en ontplooiing? De afwezigheid van negatieve emoties en lichamelijke ongemakken? Allemaal deels belangrijk en deels ook weer niet. Ik denk dat geluk vooral te maken heeft met het Engelse ‘to surrender’. Overgeven.

En hier geef je je niet over uit noodzaak of uit zelfbehoud. Je geeft je over uit inzicht. Je geeft je actief over, met de borst vooruit en de kin omhoog stap je op de wereld af en roept: ik aanvaard alles! Je sluit de wereld in je armen, je sluit het Nu in je armen, je sluit jezelf in je armen. Angst, boosheid, jaloezie en meer van dat soort nare dingen komen voort uit niet-aanvaarding. Wanneer je jezelf helemaal overgeeft aan de wereld en aan jezelf, pas dan is er ruimte voor vrijheid, liefde en geluk.

Hoe valt dat te rijmen met mijn streven naar hoge cijfers, kennis en om nog maar eens wat te noemen, een lichaam dat er naakt goed uit ziet? Als je jezelf overgeeft aan de wereld is er toch geen noodzaak meer om iets te veranderen?

Ik zeg: ja klopt, maar dat is niet het hele verhaal. Ook verandering is een wezenlijk onderdeel van het leven. Zoals je je kan overgeven aan de toestand op een bepaald moment, zo kan je je ook overgeven aan het proces van verandering. Je aanschouwt het met verwondering, nieuwsgierigheid en enthousiasme. Zelf neem je hier ook aan deel, en op een bepaald moment verloopt dat niet meer hortend en stotend maar vloeiend en vooruitsnellend. Wanneer je zegt dat je goed bent zoals je bent en niet toegeeft aan de verandering, geef je je niet over.

Anders gesteld: wanneer je je overgeeft zul je zien dat je als vanzelf verandert. Om maar eens een vergelijking te maken: als een rups die verandert in een vlinder. Daar speelt mentale weerstand of verlangen geen enkele rol. Het gebeurt gewoon.

Ontstaan alleen maar mooie zaken uit dit proces? Op die vraag ga ik geen antwoord geven. Mooi en lelijk zijn sowieso al vreselijk subjectieve termen en bovendien ga ik mijn persoonlijke ervaringen niet extrapoleren naar anderen. Dat is gevaarlijk, zoals bepaalde groeperingen met sterke ideeën over hoe anderen zouden moeten leven elke dag weer in het nieuws bevestigen.

En als ik straks dood ben? Wat was dan het nut van het hele gedoe? Het nut zit hem in de ervaring. Het leven is een aaneensluiting van zintuiglijke waarnemingen waar we in beperkte mate invloed op hebben. Kan ik veel anders doen dan genieten van de ervaring? Natuurlijk, maar wat brengt dat me?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *