Experiment 3: een maand met mindfulness

img_3863

De beschrijving van mijn nieuwe experiment heeft even op zich laten wachten. Een maand om precies te zijn. Dat had alles te maken met een aantal worstelingen.

Ik begon eind januari met een experiment met als doel mijn zelfbewustzijn in sociale situaties te verminderen. Dit is op zichzelf al een lastig doel. De vorige twee experimenten gingen over het elimineren van schermpjesgebruik en het elimineren van suiker en cafeïne in de voeding. Die twee zaken zijn makkelijker om mee te stoppen dan zelfbewust zijn. Je kan tegen jezelf zeggen: Bram, de komende maand kijk je geen tv. Er is dan zelfs een vrij grote kans dat dat gaat lukken. Als ik tegen mezelf zeg: Bram, de komende maand ben je niet zelfbewust en dus altijd volledig op je gemak in elke sociale situatie, dan maak ik het mezelf iets lastiger.

Dit probleem omzeilde ik eind januari al door me voor te nemen te stoppen met gedraging die samenhangen met zelfbewustzijn, zoals constant in spiegels en ramen kijken, friemelen en naar de WC gaan in sociale situaties. Ik nam me deze zaken voor, maar het werkte niet. Ik had geen focus.

Toen besloot ik een andere weg in te slaan, die ook faalde. Ik was van plan elke dag een RET (rationeel emotieve therapie) schema in te vullen. Dat hield ik één dag vol.

Vorige week was er een moment dat ik even niet wist wat ik met mezelf moest doen. Ik had een vrije dag, maar ook een gevuld takenlijstje. Ik zweefde tussen vakantie en werk. Omdat ik de taken wel wilde doen, maar er geen motivatie voor had, probeerde ik dingen uit. Eerst maakte ik ’s ochtends een wandeling, om te kijken of ik mijn motivatie ergens tegen zou komen. Daarna kookte ik een gerecht voor de lunch, om te kijken of ik na een zelfbereide maaltijd wel motivatie had. Tot slot schreef ik een gedicht, om te kijken of ik motivatie kon vinden door te dichten over de afwezigheid ervan. Op het eind van de middag was het er opeens. Mindfulness. Ik dacht: laat ik mijn gedachten eens even observeren. Ik zat op een stoel. Na een kwartier was er al veel meer helderheid. Toen liep ik langzaam naar de keukentafel en pakte er een artikel bij dat ik voor mijn studie moest lezen. Een artikel waar ik al twee weken niet aan toe gekomen was. Ik lees en merk dat ik geen weerstand meer heb tegen het lezen.

Zo vond ik mindfulness terug. Maandenlang was het uit zicht geweest. Geënthousiasmeerd las ik artikelen over mindfulness van mijn favoriete blogger en kocht ook zijn e-book “you are here” om daarmee concreet te gaan oefenen.

Nu is natuurlijk de vraag: hoe heeft dit nog te maken met het oorspronkelijke doel waarmee ik begon? Het antwoord is: heel veel. Als één van de voordelen van mindfulness noemt David Chain het verminderen van zelfbewustzijn in sociale situaties. Als je gericht bent op je omgeving en niet op je gedachten, “verdwijnt je gezicht”. Hiermee bedoelt hij dat je niet meer gefocust bent op je mentale representatie van hoe je overkomt op anderen. Je bent gefocust op de anderen, op wat er voor je ogen gebeurt.

Ik ben me ervan bewust dat ik in dit artikel op de oppervlakte blijf wat mindfulness betreft. Na dit experiment zal ik daar nog uitgebreid op in gaan.

De komende dertig dagen ga ik dagelijks oefenen met mindfulness, met als doel om onder andere mijn zelfbewustzijn in sociale situaties te verminderen. Elke dag doe ik een aantal oefeningen.

  • De “wordless walk”. Hierbij maak ik een wandeling waarin ik gefocust ben op wat er om me heen te zien, horen en voelen is. Als ik toch merk dat ik weer in gedachten verzeild ben geraakt, richt ik mijn aandacht weer op de omgeving.
  • “Stopping”. Een aantal keer per dag, bijvoorbeeld als ik wegga of thuiskom, stop ik een paar minuten met wat ik aan het doen ben. Ik let op mijn ademhaling en de gedachten die er in me opkomen.
  • “Slowing down”. Tijdens het maken van mijn ontbijt en lunch en het koken van het avondeten ga ik mijn handelingen doelbewust uitvoeren en er met mijn aandacht helemaal bij zijn.
  • Als ik me gestrest of druk voel, doe ik de oefening “taking stock”. Ik focus me dan op mijn fysieke omgeving, op de gevoelens in mijn lichaam en bedenk me dat ik gedachtes had in die fysieke omgeving.
  • ’s Avond schrijf ik telkens kort op hoe de dag ging. Daarbij besteed ik speciaal aandacht aan emotionele ‘triggers’, gebeurtenissen of gedachten die me opeens uit mijn rust halen.

In mijn huis heb ik reminders voor deze oefeningen opgehangen, zodat ik niet vergeet te oefenen. Als ik onverhoopt toch alle reminders gemist hebt, hangt er ’s avonds naast de spiegel een briefje waarop staat dat ik wat in mijn dagboek moet schrijven.

Ga ik erin slagen om binnen een maand mijn zelfbewustzijn in sociale situaties te verminderen?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *