Persoonlijke productiviteit als geluksaanjager

dsc06066-18

“Nee toch, weer een artikel over productiviteit.” – Lezer van de blog Studentenspinsels

Dit artikel type ik in de trein, omdat ik zojuist op mijn telefoon zag dat ik een tijdje terug verzonnen heb dat ik dit artikel in de trein kan typen. Dit behoeft enige uitleg: op mijn telefoon zit een knopje “Nu doen in OV” en als ik daarop druk zie ik de taken die ik kan doen als ik in de trein of bus zit en mijn basisuitrusting bij me heb. Het hoe en wat van deze methode is nu even niet belangrijk. Dit artikel gaat gaat over de weg tot dit soort methodes en hoe je ze vervolgens gebruikt.

Tegenwoordig is er veel aandacht voor productiviteit. De laatste toevoeging aan de bibliotheek die erover geschreven is komt van Tony Crabbe en het heet “Nooit meer te druk”. Dit boek gaat gek genoeg dan weer niet over efficiënt werken, maar over het elimineren van onnodige dingen. Toch sluit het naar mijn mening aan in de rij van boeken over productiviteit, omdat die allemaal vallen onder de overkoepelende vraag: wat wil ik doen in mijn leven en welke gewoontes en technieken moet ik implementeren om dat voor elkaar te krijgen?

Elk boek over productiviteit presenteert een eigen systeem met principes en regels. De kans is echter klein dat je een dergelijk systeem ooit helemaal over zult nemen om het vervolgens voor de rest van je leven te gebruiken. Productiviteit is heel persoonlijk, wat voor jou werkt, werkt misschien alleen maar voor jou en de methode die je leest in een boek is misschien toch niet aan je besteed. In de praktijk komt het er dus op neer dat je luistert en leest naar wat verschillende mensen over dit onderwerp hebben gezegd. Vervolgens verzin je op basis daarvan en op basis van je eigen ervaring een persoonlijk systeem.

Een gevaar hierbij is dat je eeuwig blijft zoeken en lezen zonder ooit iets daadwerkelijk te implementeren in je leven. Na twee of drie boeken zijn de basisprincipes echt al wel duidelijk en draait het om de vraag hoe jij die toe kan passen. Naast alle boeken en blogs wordt het dan ook steeds belangrijker om een andere bron van kennis aan te spreken: je eigen ervaring. Je merkt dat je tijdens vergaderingen of colleges de neiging hebt om op je mobiel te gaan spelen, maar stiekem weet je dat dat je opname van kennis niet gaat vergroten. Wanneer je thuis aan het leren bent voor een tentamen of werkt aan een opdracht, krijg je opeens het idee om koffie te gaan zetten en het journaal te kijken. Stiekem weet je dat je dat niet moet doen als je aan het einde van de dag tevreden wilt zijn.

Ik denk dat veel mensen best weten hoe ze sneller en effectiever kunnen werken, maar dat simpelweg nog niet doen. Daarom denk ik dat het belangrijker is om te focussen op de implementatie van wat je al weet, dan eeuwig te blijven zoeken naar de perfecte methode. Maar wat maakt nu dat je die stap gaat zetten? Ik denk dat dat inzicht is. Inzicht in je doelen en een realisatie van de stappen die er voor nodig zijn om die doelen te bereiken. Als je iets écht wil, dan laat je je facebookverslaving toch niet in de weg staan tussen jou en je doel?

Dit lijkt simpel, alsof je zomaar even tegen jezelf kan zeggen dat je moet gaan doen wat je je voorgenomen had. Maar zo simpel is het niet. Bij mij is het een proces dat nu al twee jaar duurt en nog lang niet voorbij is. Het einde van het proces is een synthese tussen willen en doen: dat wat je wilt doen doe je ook en daar is geen discussie meer over mogelijk.

Op weg naar je eigen productiviteit is het belangrijk om te reflecteren op wat je doet. Hierdoor kan je zien wat werkt en wat niet werkt, om vervolgens te stoppen met wat niet werkt en door te gaan met wat wel werkt. Alle bekende productiviteitsgeboden zoals “elke dag om 6 uur opstaan”, “slechts aan één taak tegelijk werken”, “iets meteen doen als je het binnen twee minuten af kan krijgen” zijn allemaal door iemand opgeschreven die er achter is gekomen dat de regel bij hem of haar werkte.

Deze productiviteitsgeboden zijn niet een einddoel op zich, evenmin is productiviteit een einddoel op zich. Persoonlijke productiviteit gaat over het afstemmen van je ‘doen’ op je ‘willen’, waarbij je manieren verzint om zo snel en efficiënt mogelijk te bereiken wat je wilt bereiken.

Ik wil een goed schrijver worden en dus heb ik een website waarop ik mijn spinsels met de wereld deel. Hier moet af en toe voor geschreven worden, maar vaak kom ik daar bijvoorbeeld ’s avonds niet aan toe in verband met andere bezigheden of moeheid. Daarom bedacht ik me dat ik voortaan wel in de trein kon schrijven, omdat ik daar momenteel toch al twee uur per dag inzit. Een tijd terug zat ik in het OV vaak nog Facebook of andere internetsites af te scrollen. Nu ben ik meer gericht op wat ik écht wil en daardoor gelukkiger. Dat gaat dan niet over geluk in de zien van kortstondig plezier, maar over levensgeluk dat voortkomt uit het gericht zijn het goede, het goede waarvan je zelf hebt ingezien dat het goed is en dat je het wilt.

In contact komen met wat je echt wilt is de hoofdzaak, welk productiviteitssysteem je daarbij gebruikt is interessant, maar minder relevant.

2 Comments

  1. Hallo Bram,
    Heel ambitieus allemaal wat je deze keer weer schrijft.
    Denk je eraan om af en toe wat te lummelen?
    Misschien hoeft dat niet gepland te worden en overvalt het je af en toe.
    Moet kunnen.
    Bedankt voor de tips; had ik vijftig jaar geleden ter harte moeten nemen.
    Tot ziens in oktober. Opa.

    1. Hallo opa,

      Af en toe heb ik zomaar de neiging om te lummelen! Dan luister ik klassieke muziek, drink een kopje koffie of thee en staar dromerig uit het raam. Moet zeker kunnen, net als ambitieus zijn! Nu maak je me wel benieuwd, hoe had je leven er dan uitgezien? Groetjes Bram

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *