Verandering gebeurt als je stopt met leren

trein-foto

Een grijze maandag in januari. Ik zit in de trein op weg naar huis en lees een artikel van de BBC over het gebruik van pen en papier. De boodschap is dat mensen die gewend zijn in een online omgeving te werken veel baat hebben bij plannen of brainstormen met pen en papier. Het geeft mogelijkheden die je niet op een computer vindt. Ik lees het artikel en bedenk me dat ik eigenlijk al volgens dit advies leef: tijdens colleges maak ik op papier mindmaps die ik later aanvul met stof uit het lesboek. Voor het tentamen zijn mijn handgeschreven aantekeningen het enige geheugensteuntje of samenvatting die ik nog doorlees. Daarnaast schrijf ik op papier een dagboek. De rust van het schrijven met pen en de afwezigheid van een fel blauw scherm maken dat ik vaak ’s avonds in het dagboek schrijf, voordat ik naar bed ga. Maar de vraag is nu, waarom las ik dat artikel van de BBC? Ik wist toch immers al wat er in stond?

We stoppen onszelf vol met informatie over productiviteit, zingeving, gezondheid. Met nieuwe feitjes of methoden, maar ook met kennis die we al hadden die net op een andere manier gepresenteerd wordt. Geven we onszelf ook nog de kans om de kennis toe te passen? Als je tien minuten over hebt in de trein, lees je dan het artikel “tien voordelen van mediteren” dat je aandacht op Facebook trekt? Of ga je tien minuten op je ademhaling letten? Als je ’s avonds tijd over hebt, kijk je dan een televisieprogramma over gezond eten of stap je de keuken in om alvast een salade voor de lunch van morgen voor te bereiden?

Voor het gemak onderscheid ik hier twee mogelijke wegen die een mens kan gaan. Bij de ene manier van leven word je overspoeld, je word van alle kanten overvallen met informatie over hoe je gezond moet eten, meer moet bewegen, meer moet mediteren. Je wilt de voordelen van deze activiteiten wel plukken, maar hoe maak je er tijd voor? Er is immers al zoveel om op te pakken en je kunt het toch nooit goed doen. Je zet de televisie aan, opent Facebook en voelt je schuldig over de broccoli die je niet eet, de wandeling die je niet maakt, de yoga-oefening die je niet doet.

Bij de andere manier realiseer je je dat je al meer dan genoeg weet over productiviteit en gezondheid. Je stopt met het toevoeren van nog meer informatie. In de trein kijk je uit het raam, thuis zit je ’s avonds met een kop thee je leven te overdenken. Opeens voelt het alsof er ruimte en tijd is. Er komen ideeën in je naar boven die uitvoerbaar lijken. Je voelt de rust om langzaam je gewoonten te veranderen en een gelukkiger, gezonder mens te worden. Je realiseert je dat je genoeg kennis hebt om de komende twintig jaar toe te passen. Door de rust en stilte in je hoofd, als gevolg van minder informatietoestroom, kom je ook zelf op nieuwe ideeën. Je moet je brein de kans geven bij te komen, de kans geven om orde uit de chaos te halen. Verandering gebeurt als je stopt met leren en begint met toepassen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *